Dünyanın en kıymetli şeyi sağlık. Her hasta olduğumuzda hatırlayıp, iyileşince unuttuğumuz. 

İnsanoğlu kendine bile nankör iken başkalarına nasıl sadık olabilir dedirten!  

Sözde en çok kendimizi severiz ama kendimizi hep salarız. Sigarayı bırakmaz, uykumuza dikkat etmez, beslenmemizi düzeltmeyiz. Sonra da söyleniriz.  Hatta en önemlisi içimizden korku , endişe ve stresi uzaklaştırmayız. İnsanı en çok tüketen onlar iken, hep endişeliyiz. Yaşama endişesi, geçinme endişesi ve daha bir çok şeyin endişesi. Bunlar bizi içten tüketen hastalıklar. Sağlıkla , zihin ayrılmaz ikilidir. Bunu hep unuturuz. Beden ve ruh ayrılmaz ikili.

İçinde huzur yoksa, dışın da nasıl olsun ki?