bir şehrin yarattığı kabuslar..

yollar,insanlar,kalabalık,sıkıntılar,yalnızlığım,sıkışmışlığım..hayallerim;ardından beliren kabuslarım!gelişmemişlilk içinde yüzüşüm..benimsenmiş yalanlar,pis sokaklar, sahte yüzler,gülüşler,çıkar aşklar..takılmalar..hiç doğmayan masum bebeler,şaibeli büyümeler,dışıda içi gibi pis suratlar,sinsi sırıtışlar..korkutan gelecek..

...

vazgeçtim;herşeyden,senden..
salıverdim tüm duyguları,
serbestsin şimdi..
bezginim şimdi..
yıkılmışım kumdan kaleler gibi..
dalgalar vurdu,
kalbim burkuldu..
acım cuk diye oturdu,
yapıştı...
çıkaramazsın;zaten istemezsin..
yukarlarda uçarken,martıysan,
yusufçuğu takmazsın..
kanatlarım,yetişemez kanatlarına..
hava akımı beni zedeler..
kalbim geldi,kapını çaldı
açan olmadı,kalbim sokakta kaldı..
sokak çocuğu gibi dilenirim her köşe başında;
"fazla sevgisi olan var mı?
sevilmeye hakkım var mı?"
tüm suratlar,suratımı terkeder!
bende kenti...
yürüyorum yalınayak bilinmeyen diyarlara;
ayağıma batar cam kırıkları,
ayağımı yakar sigara izmaritleri..
acıtmaz!!!
ruhumun acısından,bedenim
acıları tınlamaz!
çok yalnızım,çok eksiğim..
hiç birşey istememekteyim..
senden çare beklemekteyim..
hayatımı yanılgılarla geçirmekteyim..
birkaç resmin var elimde,
bakar dururum her gece..
avuturum gönlümü böylece..
resmine bakarım,
resmin bakar;
"kelin merhemi olsa kendine sürer"
der gibi bakar..
ben giderim;
aşkımı,kentimi,herkesi terkederim..
sana çareler dilerim..

mutlu olmak herkesin hakkı,ya mutsuz etmek?

üzerime üzerime geliyor duvarlar...
içimde kopan çığlıkları bir ben duyuyorum,
bir ben duyuyorum..
beni ağlatan şarkıları üst üste dinleyip,
ağlamaya devam diyorum..
belki bir gün özlersin diyor şarkı...
kendimi tırmalıyorum,
kendimi kemiriyorum,
git gide eriyorum...
artık gitmeliyim diyorum...
gözlerin aklıma düşüyor,
sen uyurken,ben uyanıkken,
seni izleyişim gözümün önüne geliyor...
deliriyorum..
bir masaldın kabusa dönüştün..
şimdi uyandım ve kabusun etkisindeyim..
günlerime bulaştı kir gibi..
leke çıkarıcılarda işe yaramıyor..
bu kabus etime yapışıyor..
ömrümün sonuna kadar benimle artk bu dövme..
seni affetmek isterdim ama affedemem..
sonsuz bir lanet yaşayacaksın ben tarafından..
yağmur bu şehri yıkarken,kalbimde akan yaşlarda
beni yıkıyor..
acımı içime gömüp gidiyorum,
seni de tüm belalara peşkeş çekiyorum...
karnım arıyor, midem bulanıyor..
alkol yanıbaşımdan eksik olmuyor..
kafam güzel olsun istiyorum her daim,
o zaman acım hafifliyor..
küçük kalbim pır pır atıyor..
bazen bastırıyorum üzerine,
korkuyorum çıkıp gidecek yerinden diye..
susmayan çenem,
açılırken zorlanıyor...
katlanamıyorum kimselere,
ahh tanrım neler oluyor böyle...
acımı dindir,beni öldür..
kendimi sokaklara vurmak,alabildiğine koşmak istiyorum,bu ıslak şehirde
sırılsıklam olmak istiyor,ruhum ve bedenim..
koşmak,koşmak ve varmak istiyorum su basan mahallelere..
su basan evlerde boğmak istiyorum kendimi..
çıplak ayak ve pijamamla leşimi bulmalarını,
kimliksiz olduğum için beni tanımamalarını istiyorum..
şiddetli yağan bu yağmurda varoşlarda,
su basmış evlerde cenazem kalksın istiyorum..
beni kurutup,yıkayıp,yakmalarını,
küllerimi istanbul boğazına savurup,
boğazın dibindeki diğer pisliklerle yaşamıma devam etmek istiyorum..
yok olan bedenimden artık olarak ruhumu hapsediyorum
denizin dibine..
ruhum avaz avaz bağırıyor,
kimse duymuyor,sadece sudan kabarcıklar çıkıyor..
öyle yalnızım ki,
öyle ıslağım ki...
ne istedin ki benden?
ben ne istedim ki senden?!
sadece sıcak bir uyku...
çok yalnızım geceleri..
çok korkuyorum geceleri..
sevişmek istiyorum,tenine dokunmak..
kokunla dalmak rüyalara..
sadece bu..
lanet olasıca!!!!

koptu gitti;içimden..

burukluk,burktu yüreğimi...anlatmak isteyip,anlatamadıklarım sıktı boğazımı...şaibeliyim bir süredir...temizlenemedim gitti...ruhumu daraltıyor bu durumlar..içinde bulunduğum bataklığa elini uzatacak birini arıyorum..beni kurtaracak tüm yalan düşüncelerden...bekleyeyim mi;yoksa batayım mı iyice derinlere?!
var mı ki o kadar yüreklisi?yoksa bencillik midir insanoğlunun ilkesi..bu da sorulur mu?tanrı'nın elini beklesem daha kolay olur belki..ya da hayal etmeli sırtından çıkacak kanatları ve kendi başına halletmeli herşeyi..sen sen ol,kendine hakim ol.. sensin çünkü herşeye egemen..

kaos

çok yorgunum..çok eksiğim..içimdeki eksik duyguları nasıl tamamlayacağım,nasıl mutlu olacağım bilemiyorum..eksik sevgiler var içimde bir yerlerde..bazı zamanlar çok acıyorlar..bazı zamanlar kalbim çok yalnız,çok dertli..sevgiye muhtaç..kaçıp gitmek istiyorum çok uzaklara..kaçmak istiyorum sevgisine ihtiyacım olanlardan..bazı zamanlarsa kalbim nefret dolu..sevgisizliktir idolü!yalnız küçük bir kızdım ve hep yalnız kalarak yaşamayı öğrendim..arada,araya girdi oyuncaklar ama hamurdular,elimde kaldılar...büyüdüm;korkarımki,iki büklüm kaldı kalbim..öyleyse gitmeliyim..gerçek sevginin peşine düşmeliyim..ama bunu istememekteyim..eksik sevginin yarattığı dengesizlikle aynen yola devam etmekteyim..

bir pazar

tüm şehir beyaza bulandı;yeni doğmuş bebek gibi,tertemiz,masum..huzur kokan sokaklar..
yıllardır kendini bir yere ait hissedemeyen ben,bugün hissetti birkaç saatliğine..küçük bir kasabada,kar yağarken sokaklara,küçük bir lokantada yerken mamamı,seyrederken karı ve kiliseyi,ederken 3-5 tatlı muhabbeti;hissettim bir anda kendimi ait bir yerlere..oysaki küçük bir kasabada değil,taksim'in arka sokaklarında deep'teydim..sadece kendimi çok uzaklarda,küçük bir kasabada hissettim.ve uzaklarda olma duygusuyla,saatlerimi geçirdim huzurla..hayalini kurdum güzel şeylerin...yağan karın ve bulunduğum mekanın,ettiğim muhabbetin etkisiyle bambaşka göründü hayat bana!..

(-) SANA

bir adam tanıdım..
tanımaz olaydım!
onu görünce atan kalbime,
engel koyamadım..
sahte olduğunu anladım,
karakterini bulamadım..
zayıflığına acıdım.
tanrıya dua ettim..
onu unutmayı istedim,
ona da güç diledim..
ezikçe yaşamasındansa yok olmasını istedim..